गरिव भरिया

	लालीगुरांश (सिर्जना भण्डारी) आगै वल्ला जस्तो रापिलो घाम अनि   टोपी नै खस्ला जस्तो ठाडो उकालोमा २
	खुई खुई गर्दै घरी पसिना पुछ्दै
	ढाडमा आफु भन्दा बोझिलो भारी बोकेर
	सकी नसकी बाटो नापिरहेछ
	त्यो गरिव भरिया धन कमाउने सपना साँचेर । १ ।
	काम फत्ते गरेको कमाइ छ उसको हातमा
	किनमेल गर्न हत्तपत्त हाट दगुर्छ ऊ २
	हाट पुग्नु अघि उसका मानसपटलमा
	घरका समस्याहरु तछाड मछाड गर्छन्
	मुठ्ठीको पैशा हेर्दै
	घरी छोराको विरामी अनुहार सम्झन्छ
	अनि घरी आफ्नो नाङ्गो आङ्ग नियाल्छ
	त्यो गरिव भरिया मनै अमिलो पारेर । २ ।
	आवश्यकताहरु धेरै तर थोरै कमाइ
	अनि मरेर बाँच्नु पर्ने कठोर भरियाको काम २
	कहिले काहीँ त उसलाई लाग्छ
	यो जिवनलाई नै समाप्त पारीदिउँ
	तर उसको तेत्रो सौभाग्य कहाँ
	आफ्नै जीवन माथि पनि उसको अधिकार छैन
	परिवारका निम्ति बाँचेको छ उ
	आफ्ना लागि होइन
	लाटो अन्धो अनि बहिरो झैं टोल्हाइरहेछ
	त्यो गरिव भरिया शुन्य भविश्य देखेर ।३।
	बाल्यकालका यादहरु तरल गराउँदै सम्झन्छ
	ठूलो भए पछि के के न गरौंला भन्ने थियो २
	निष्ठूरी भाग्यले त भरिया पो बनाइ दियो
	संगैका साथीहरु कोही डाक्टर बने
	कोही जिवनको सुखीयाल भोगाइमा छन्
	समकालीन दौंतरीहरुको प्रगती सम्झँदै
	आँखा चिस्याउँदै मनमनै चिच्याउँछ
	त्यो गरिव भरिया नियतीको खेल देखेर । ४ ।
	जे होस् जसो होस् सुख होस् दुःख होस्
	सकी नसकी जीवन धान्नु परेकै छ २
	गर्जो टार्नका लागि काम खोज्न
	गल्ली गल्ली धाउनु परेकै छ
	पेट भोको होस् की स्वास्थ्य बिमार होस्
	आङ नाङ्गो होस् की मौसम खराब होस्
	थाप्लो रन्काउनु परेकै छ
	साहुको पाउ मिच्दै काम र दयाको भिख मागिरहेछ
	त्यो गरिव भरिया आफुलाई दाष नै ठानेर । ५ । २